العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
427
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
در آيهاى ديگر فرمود : كسانى كه ايمان آوردند و مهاجرت كردند و در راه خدا جهاد نمودند و از مال و جان خود گذشتند در نزد خدا مقام و درجه بزرگى دارند . در آيهاى ديگر فرمود : كسانى كه قبل از فتح مكه انفاق و جهاد كردند با آنهائى كه بعد آمدند مساوى نيستند و آنان مقام و درجه بزرگترى دارند ، ولى خداوند به همه آنها وعده نيك مىدهد . در جاى ديگر فرمود : خداوند مجاهدان را بر آنهائى كه در خانهها نشستهاند فضيلت و برترى داده و درجات و امتيازى به آنها خواهد داد و مورد رحمت قرار خواهند گرفت . در جاى ديگر فرمود : هر يك از آنها كه در راه خدا جهاد كنند و يا تشنه گردند ، و يا مشقت و سختى مشاهده كنند ، و در هر جايى كه قدم بگذارند و از دشمنان آسيب و رنج تحمل نمايند ، خداوند براى آنها پاداش عمل صالح در نامه اعمالشان خواهد نوشت . اينها بودند درجات و مراتب ايمان در نزد خداوند متعال ، كسى به خداوند ايمان نمىآورد مگر اينكه به رسول خدا و حجتهاى او در زمين ايمان بياورد ، خداوند مىفرمايد هر كس از رسول اطاعت كند از خداوند هم اطاعت كرده است . اين طور نيست كه خداوند در ميان اعضاء و جوارح آدميان رهبر و امامى قرار دهد كه شك و شبه را از آنها دور كند و براى آنها يقين را ثابت نمايد و آن امام قلب آدمى مىباشد ، ولى در حجتها آن را مهمل بگذارد . در قرآن مجيد فرمود : حجت بالغه در نزد خداوند است ، اگر بخواهد همه شما را هدايت مىكند در جاى ديگر گفت : خداوند پيامبران را فرستاد تا براى مردم حجتى نباشد ، و گفت : براى اينكه مردم نگويند چرا براى ما مژده دهنده و ترسانندهاى نيامد ، در آيهاى فرمود : ما از آنها امامانى قرار داديم تا مردم را به طرف ما هدايت كنند و آنها صبر و شكيبائى نمودند . بعد از آن طاعت واليان امر كه نگهبانان دين او هستند بر مردم واجب كرد ، همان گونه كه طاعت رسول صلّى اللَّه عليه و إله را واجب كرده بود ، و گفت : از خدا و رسول و